In memoriam Cock Gorisse

In memoriam Cock Gorisse

Tot ons grote verdriet is Cock Gorisse, oprichter en tot voor kort voorzitter van onze stichting, op donderdag 14 augustus onverwacht overleden. Cock werd 81 jaar. 

Cock leerde Oosterhout opnieuw naar zichzelf te kijken: met meer oog voor het verleden en meer trots op het eigen erfgoed. Hier stond haar wieg. Een echte Oosterhoutse dus, maar wel een met een buitenperspectief. Geboren en getogen in het toen nog dorpse Oosterhout, vloog zij na haar jeugd uit om te studeren, onder meer in Amsterdam. In de jaren die daarop volgden rondde zij meerdere studies af, waaronder geschiedenis en sociologie. In 1995 promoveerde zij op een proefschrift over de protestantse minderheid in Roosendaal. In de periode vóór haar promotie was zij al teruggekeerd naar Oosterhout. Een stad die, zo vertelde zij ons nog enige tijd geleden, inmiddels een ongekende groei had doorgemaakt, maar waar op een zeker moment ook de “kranten voor de ramen hingen”. Dit was een periode waarin het oude vaak plaats moest maken voor het nieuwe; een tijd waarin er weinig trots en interesse leek te zijn in de rijke geschiedenis en eigenheid van deze plaats, ondanks de aanwezigheid van vele unieke monumenten die deze rijkdom belichamen. Met haar scherpe pen, betrokkenheid en overtuigingskracht is Cock een van de kartrekkers geweest die dit perspectief wist te keren.

Zo was Cock betrokken bij tal van clubs. Naast Stichting Heilige Driehoek valt hierbij te denken aan de Hart van Oosterhout-groep, die zich inzette voor het behoud van de historie en kwaliteit van de binnenstad. Ze was een belezen vrouw en ambachtelijk historicus met meerdere standaardwerken op haar naam, zoals Tilburg, Stad met een levend verleden (2001), De Heilige Driehoek (2002) en Oosterhout, niet van gisteren (2009). Die kennis droeg zij ook over als docent aan de Oosterhout Academie. Ze werd een bekend gezicht, een echte netwerker die door haar eigenzinnigheid, hartelijkheid, oprechtheid en haar recht-voor-zijn-raapmentaliteit mensen voor zich wist te winnen. Ze werd benoemd tot Grootste Kaai, ontving het ridderschap in de Orde van Oranje-Nassau en was winnaar van de Oosterhoutse Cultuurprijs. Recentelijk ontving zij nog uit handen van burgemeester Gerdo van Grootheestde een Erespeld in goud van de gemeente Oosterhout als erkenning voor haar grote inzet voor het behoud van het gebied de Heilige Driehoek.

Rond de eeuwwisseling stond zij als een van de initiatiefnemers aan de wieg van Stichting Heilige Driehoek. Cock zag de waarde van dit unieke historische gebied in een tijd dat beleidsmakers en ondernemers hier weinig oog voor hadden: het gebied dreigde aangetast en versnipperd te raken door allerhande bouwplannen. Met haar tomeloze inzet en vasthoudendheid wist zij het gebied op de kaart te zetten én draagvlak te creëren. Een tastbaar resultaat hiervan is dat de Heilige Driehoek in 2005 tot rijksbeschermd dorpsgezicht werd bestempeld. Daarnaast mag ook de Biënnale hier niet onvermeld blijven. Het idee voor een kunstmanifestatie waarin toonaangevende kunstenaars werk exposeren dat past bij het historische en religieuze ensemble, kwam uit haar koker en is op de eerste plaats door haar harde werk tot stand gekomen. De Biënnale illustreert hoe Cock de waarde van deze plek en de geschiedenis benaderde: vernieuwing door inbedding in verleden en traditie; draagvlak door de beleving van historie, schoonheid en stilte.

Sinds de oprichting van de stichting is Cock altijd de stabiele factor geweest. Gedurende vijfentwintig jaar heeft zij als voorzitter de kar getrokken. Zij onderhield warme banden met de kloosters en bewoners van de Heilige Driehoek, had goede contacten met de gemeente en niet zelden werd er een beroep gedaan op haar kennis en expertise. Ze had een grote dossierkennis, maar wist ook dat het uitdragen van een goed verhaal minstens zo belangrijk is. Ze wist daarmee de weg naar de media te vinden, en vice versa. Cock hield van het goede leven, en als bestuur zullen wij de herinneringen aan de vele vergaderingen die wij bij haar thuis aan de Sint-Janstraat hebben genoten—die we altijd afsloten met wijn en Franse kaas—koesteren.

Wij zijn dankbaar dat we in januari van dit jaar, in een volle zaal van Theater de Bussel, nog uitgebreid stil hebben kunnen staan bij haar verdiensten en onze waardering hebben kunnen uitspreken. Cock was als adviseur nog altijd bij onze stichting betrokken, en we deden nog vaak een beroep op haar netwerk en kennis. Helaas heeft zij niet lang kunnen genieten van de welverdiende rust en vrijheid na een rijk, vol en betekenisvol leven. We zullen haar ontzettend missen, voelen diep verdriet om haar overlijden, maar zijn bovenal dankbaar voor alles wat zij voor ons heeft betekend.